arı24

26 Şubat 2010 20:29

Dünyanın 1001 hali

Dünyanın bu haline alışmak kolay değil. Elbette ben de , 'acılar ve zorluklar' beyinde başlar ve biter'' tezine yürekten katılıyorum; ancak bu, sonuçta 'bilindiği halde uygulaması imkansıza yakınlar' grubuna giriyor sanırım. Muhtemel ki, uygulansa gözünden yaş akmayan, duygularını kalbini taştırırcasına haykıramayan, özlemini şiirlere dökemeyen, aşkını müziklerle anlatamayan, maşuk olup aşık olarak bilinmeyen bir çok insan olurdu. Böyle bir ' mantık' dünyasında var olmayacak olan duygulardır belki de şu an ki dünyamızın temel taşları. Anlamını bilmediğimiz heyecanlar, acılar, tutkular,sevgilerdir bizi saflaştıran. O kadar kirlendik ki maddesellikten, o kadar basitleştik ki kelimelerle, bakışlarımız bile boş boş bakar oldu ulviliğe açılan adımlara. . Biyoloji ve ruh bilimleri ne kadar açıklamaya çalışırsa çalışsın, kendimiz hakkında bazı gerçekleri bilmek, sonuçta bir çok şeyi, daha da bilmememize neden olacaktır.Garip bir büyü, bir labirent bu! Öyle ki ben bu sıcak temmuz gününde, hala bu tarihini bilemediğimiz günü yaşar; tek başınalığın kekremsi tadını boş bir sınıfın açık kahverengi sıralarında yazarken daha bir derinden hissederim.Kulağıma şu kelimeler fısıldanır Dede'den kalın bir harf suretinde: Ey gökyüzü...Aydınlık mısın benim kadar ve karanlık Hasret yakarmış, kavuşmak varmış Güneşten sıcak, sudan çıplak Sanırım hiçbirşey yok aramızda aşktan başka... Denizde vardı oltam bir balık tuttum zannettim Baktım hepsi rüyaymış mekanım yanmış bir orman Ve tek seçimse çaresizlik ona inanma Göz gördüğünden korkmaz Eski bensem bir çiçek olsam da solmam Anlatsın bilen kimse Hep çeken bilir demişler çekense susmuş Hep konuşmuş çekmeyen kim varsa Anlatsın derdi çeken hüzün kaplı yüzlerinde Karışmakta dertler Ellerinde kürekle kazma Ve der ki şeytan yazma Ben olsam neyle anlatırım neyle anlarım Ben anlatmazsam hangi sazla mürekkebim elimde kağıdım aynam Gönlü saydam olan anlar ancak İşte sayfam hergün intihar peşinde ve umutlar peşinde Bu dünya kapkaranlık ışık başka yerde herkes peşinde Herkes sandığı kadar iyi olsaydı keşke En azından ay beklerdi üstümde yalnız gecede Başka seveceksin başka şekilde başka biçimde Güneşten sıcak sudan çıplak... Martıların kanadı gibi... TUTSAK..! Hiç kimsenin kalbi&şansı yok Bu benim kendi alın yazım seveceğim başka yolu yok Seveceksin başka yolu yok Naklen mutluluk istiyoruz Naklen huzur istiyoruz Naklen sevgi istiyoruz Naklen... Niye varız...? (Bir anıya gidelim ama şaşırmayalım hemen kelimelerden ötürü) Salata, et, makarna.. Bazen ne yediğim önemli değil, ama bir sos var, bana yanımdakiler nar ekşişi bu dediler.İnandım başta. İnanmayıp ne yapacaktım? Neredeyse yediğim her şeyin içine ondan katıp, o garip ekşi-tatlı özgün tafı hissederek bir başka tad alıyordum önceden sıradan yiyecek dediğim şeyleri yerken.Yanımdakiler bazen takılıyorlar bu nar ekşisi takıntımdan ötürü.Halbuki bunun takıntı olmadığını anlatmak için ağzımdan kelam çıkamıyor, sanki lal kılınmış çelik tellerle dikilerek dudaklarım. Konuşamıyorum, hatta gülümseyemiyorum. Ve geçen gün, bu nar ekşisini almak için önüme gelen ilk markete girdim.Aldım da.Koydum sıradan bir yiyeceğimin üzerine,[b] ı ıh [/b],daha önce yediğimle alakası yok. Yok işte! Şimdi yanımdakilere dönüp haykırasım geliyor: ben bir şey yedim dostlar, tadı ilelebet damağımda. benbr şey yedim dostlar, bir benzerini ne gördüm ne tattım. Ben bir şey tattım ki dostlar, tattıkça tattlanan ve tatlandıran. Ve adına hepiniz, o sıradan bir nar ekşisi dediniz her yerde bulunabilen. Abarttığımı söylediniz, bunun bir heves, bir oyalanma olduğunu, unutacağımı, hatta beni anlayamadığınızı söylediniz külliyen. Yani dostlar,ben öyle bir şey yaşadım, öyle bir alemde yürüdüm ki, siz her şeyi salt bir nar ekşisi sandınız, halbuki o bir marketten alınabilecek kadar ucuz, herkes tarafından algılanabilecek kadar umumi değildi. Bu kelimeler bir elçi, söylediklerine zeval olmaz. Son günahım bu olsun ölmeden, elçi göndermek. O nar ekşisinden bir bu garip tattı ki, tattıktan sonra susması farz kılındı. Kalbimizi sertleştiren neler diye sordu seferin sonuna oturan bir ihtiyar, bu kelimeler mi? Sileyim dedim ona o zaman hepsini şimdi. Gülümsedi..