arı24

26 Mart 2010 00:32

Bıçak Sırtları

Alışamadım. Hiç ama hiç alışamadım. Bu dünya işlerine bir türlü renk uyduramadım. Hamurumda bir sorun olmalı, içten içe beni bıçak sırtlarına sürükleyen bir şey. Evet bir şey. Özellikle, tarihi geçmiş malzemelerle dolu bir dükkanın vitrini süslemek işine hiç alışamadım. Susamıyor, söylemeden geçemiyor. Sadece kendimi düşünemiyorum. Benim bir sorunum olmalı ‘zamane sağlıklılarıyla’ aynı mekana sığışamıyorum! Şimdilerde hayallari büyüyen insanların yerkürede gölgeleri küçülüyor. Kılıflara sokulmuş karmaşa, badanası boyası yapılmış soğuk odalarda sunuluyor insanlara. Sıradan işlerle meşgul olup verilen işleri yaptığında, etliye sütlüye karışmadığında istenilen insan oluyorsun. Hayallerin küçülüyor en fazla, ofislerin dönen koltuklarında dönüp duruyorsun. Şimdilerde hayallari büyüyen insanların yerkürede gölgeleri küçülüyor. Her şey yerinde sayıyor. Çünkü şimdinin 'efendileri' öyle istiyor. Sanki her şey ‘göbeğini kaşıyan adamların’ çoğalması için yapılıyor. Her ne kadar üzücü olsa da, yönetilmek herkesin işine geliyor. Biz göbeğimizi kaşırken dünyada neler neler oluyor. Adalet dağıtıcısının işini pek iyi yapmadığını söylemek, aynalara göz yummak gibi. Aynada aksini belki de biraz derine girip günahı görünce renk vermek gerekiyor. Gerisinde durunca aynı günahın ortağı oluyor, payına düşeni siyaha boyuyorsun. Görünürde etiketine kalın çizgilerle günahkar yazılmasa da vicdanın, hala yaşıyorsa tabi, daha çok nefesine ortak oluyor. Daha çok konuşuyor. Daha çok nefes alıyor. Ve onu durduramıyorsun. Herkes adına yenilik farklı bir şeyler Sorunları görüp, çözüm üretmek bir yöneticinin ana menüsü olmalı. Hızlı, sürekli ve akılcı çözümler olmalı bu çözümler. Kavramları iyi bilmeli ki kıymetli olanları hüsrana uğratmasın. Herman Hesse Bozkırkurdu kitabında kıymet bilmeyi çok güzel tarif eder. "Yüzlerce değişik ağacın, binlerce tür çiçeğin, sayısız meyve ve sebze türlerinin olduğu bir bahçe düşleyin. Bu bahçenin sorumlusu olan bahçıvanın da yenir ve yenemez ayrımından başka bir tanım bilmediğini. Bu durumda bahçenin onda dokuzu ona göre işe yaramaz, öyle olunca da en güzel çiçekleri yolup en soylu ağaçları keser, belki de lanetleyip kötü gözle bakar onlara." Kıymet ölçüsü sadece kendi çitininin içinde de olmuyor. Herkes kıymetli ve herkes eşit haklara sahip, denge mühim. Üniversiteyi kazanıp gelen her yeni öğrenci iyi bir eğitim, iyi bir hizmet almak istiyor. Ve tabi ki kalabalıklara yol göstermek de emek istiyor. Herkes adına yenilik farklı bir şeyler. İTÜ Yabancı Diller Yüksek Okulu İTÜ Yabancı Diller Yüksek Okulu bu sene çok kalabalık , yemekhanede kuyruklar Ardahan’a kadar uzanıyormuş? Hal böyle olunca yeterli hizmet için, yeni bir yemekhane de şart oluyor. Sevindirici bir haber. Yakın bir zaman içinde hazırlık binası oditoryumu, yeni bir yemekhane olacakmış. Yapılacak yemekhanenin finansmanı temin edilmiş, proje tamamlanmış. İhale yolu açılmış. Bu kuyruk olayı çok can sıkıcı. Bir de benim gibi sırasını bekleyenlerdenseniz, vay ki ne vay. Çevre ve Toplum Biz yokken var olan çevre. Emanet aldığımız yerküre. Duyarlı bir yaklaşımı hak ediyor şüphesiz. Bu konulara ilgi duyanlar varsa, ITB dersleri arasında Çevre ve Toplum dersini önerebilirim. Dersi diğer derslerden farklı kılan birçok özellik var. Dersin öğrencileri zevkli ve yaralı bir eğitimden geçerken diğer taraftan eğitimin diğer ayağı olan öğretimi de tadıyor. Hem de yaşayarak, uygulamalı olarak. Öyle kağıtta kalan, manayı kendi hayalgücümüze bırakan, ki bunu yaparken bile sınırlar koyan, bir ders değil. Yaşamın içinde var olanı, gerçeği fark ediyor insan. Örneğin, öğrenciler dersin bir parçası olarak tutuk evlerini ziyaret ediyor. Ordaki yaşamı görüyor. Bir diğer hafta geri dönüşüm tesisini ziyaret ediyor. Farklı ve eğlenceli bir ders. Hem hayatın içinde hem de farklı. Hem Orhan Hoca’nın meşhur hikayelerini de dinleme fırsatı da buluyorsunuz. Alınması tavsiye olunur. Tükenmemek için düşünmek ihtiyaç oluyor. Çünkü, her an bir şeyler tükeniyor. ‘Göbeğini kaşıyan’ adamlara tek laf bile etmezken, biraz da olsa bir şeyler yapmaya çalışan insanları eleştirmek çok büyük tezat gibi geliyor bana. Hatta haksızlık. Taktir sizin. Düşünmek ve düşünmek. Tükenmemek için düşünmek ihtiyaç oluyor. Çünkü, her an bir şeyler tükeniyor. Belki de kendinin aynı çorbada bir aş olduğunu fark edince karın doyurmak işinin ne kadar boş olduğunu anlyor insan. Saygılarımla Emin Yılmaz [email protected]