arı24

29 Aralık 2009 00:00

EZEL

Bir Sesti Aranan Yüksek bir ses belki aranan. Güçlü bir rüzgarı andıran ses dalgalarının, sana ait yaprakları sonbahara iletmesi kadar yüksek bir ses. Ya da aranan narin bir ses. Dört duvar arasına sıkışan ve birbirinden habersizce konuşan insanları, ardına bile bakmadan çıkış kapısının gerisinde bıraktığın kadar narin ve sessiz. Seslerin Cümbüşünde Nefes Alıyorum Tanıdığım, tanımadığım, tanışma fırsatı bulacağım ya da hiçbir zaman yollarımızın kesişemiyeceği sesler ve onların zatı muhterem sahipleri bu sese kulak verin! Sesini duyduklarımız, yüksekten yol alan gölgeler mi ya da ağzındaki büyük lokmayı sessizce paylaşanlar mı? Biz hangisine cömertiz? Benim Hiç Dayım Olmadı Bu aralar reyting rekorları kıran, herkesinde dilinde bir dizi var. Tabi ki Ezel. Olay kendini aşınca hikmetini aramaktan hiç kaçınmam. Ama dizinin salt aşkı zaman zaman intikama teslim etmesine gönlüm razı gelmiyor. Her şey reyting içinmiş! Dizi sahne sahne, bölüm bölüm paylaşım sitelerinde ne de olsa, zorla izletirler insana! Dizinin ünlü oyuncuları,olay örgüsü ve tabi ki Ramiz Dayı'sı. Ramiz Dayı öyle derin cümleleri öyle yerinde kullanıyor ki o sahneyi defalarca izlemekten kendini geri alamıyor insan. Dizinin hayran kitlesi Ramiz Dayı’yı yere göğe sığdıramıyor. Hatta evinin baş köşesine oturtuyor. İşte benim merak ettiğim şey de tam bu noktada... Her İnsan Öldürür Gene De Sevdigini Her insan öldürür gene de sevdigini Bu böyle bilinsin herkes tarafindan, Kiminin ters bakisindan gelir ölüm, Kiminin iltifatindan, Korkagin öpücügünden, Cesurun kilicindan! Kimisi askini gençlikte öldürür, Yasini basini almisken kimi; Biri sehvet'in elleriyle bogazlar, Birinin altindir elleri, Yumusak kalpli biçak kullanir Çünkü ceset sogur hemen. Kimi pek az sever, kimi derinden, Biri müsteridir, digeri satici; Kimi vardir, gözyaslariyla bitirir isi, Kiminden ne bir ah, ne bir figan: Çünkü her insan öldürür sevdigini, Gene de ölmez insan. Oscar WILDE İşte can alıcı bir sahnede, Ramiz Dayı’nın okuduğu Oscar Wilde şiiri. Ayrı bir sesten ama sahibinden dinlercesine güçlü ve samimi bir şiir bu. Peki siyasi görüşleri ve cinsel seçimlerinden dolayı alkıştan mahrum bırakılan sesleri duyanınız var mı? Acaba Ezel hayranları şiirin sahibini tanısalar yine aynı tonda alkışlarlar mı o sahneyi? Kelimelerim, onaylamaktan ve yahut desteklemekten ötürü değil sadece ses cümbüşünde nefes almayı ve özgürlükleri, özgürlüklere zarar vermediği sürece tevazuyla karşılayabilme gerekliliğini savunduğumdandır.